ბედნიერების ფასის მცოდნე ადამიანი

ერთ უცნობ მთვრალს , ერთი უცნობი ბებერის საფლავზე ყვავილების მისატანად გავყე .მთვრალს მოხუცი ქალი ძალიან ეცოდებოდა. გზაზე ფილოსოფოსობას მოყვა, ილაპარაკა სიკვდილზე და მის მიერ მოტანილ ტანჯვასა და ნაღველზე, თქვა რომ ყველა არ ყოფნას თან დიდი სევდიანი იდუმალება მოსდევდა.
ერთ დღეს შეყვარებულს ვაცილებდი, წინ გადაგვიდგა, ძველი ნაცნობივით და მშობლიურობით გვითხრა,რომ ჩვენს ქორწილს ყველაზე ძვირფას რესტორანში გადაიხდიდა და პატარძლისათვის კი ლოს ანჟელოსიდან ლიმუზინს ჩამოიყვანდა. სანაცვლოდ კი ოცი კაპიკი გვთხოვა.საოცარია, ბედნიერების ფასის მცოდნე ადამიანები, ბედნიერებას ოც კაპიკად ყიდიან. ნეტავ ბედნიერებას და თავისუფლებას რა მანძილი აშორებს ერთმანეთისაგან?!…
იმ დღეს, შეყვარებულ გოგონასთან ერთად ოც კაპიკად ვიყიდეთ მისგან ბედნიერების ერთი ნაწილი.ერთხელ კი, მისი თავისუფლების გასანაწილებლად ძებნა დაუწყე.
ერთ პატარა პარკში შევხვდი. რომ გაიგო მწერალი ვიყავი, მითხრა ,რომ რომანი ერქვა. მე კი, ხუმრობით პირობა მივეცი ,რომ მას, რომანი უნდა მიუძღვნა. „ რომანი არ მინდა“ – მითხრა. “ ორ სტრიქონიანი ლექსი მომიძღვენი… მაგალითად:
მიდის დრო–ჟამი
ბერდება რომანი… “
იმ დღეს თქვა,რომ დედის საფლავზე მიდიოდა. დაჭმუჭნული პიჯაკი დიდი წესიერებით ჩაეცვა და ხელები ჯიბეებში ჩაეწყო. მალი–მალ კი გაბურძგნულ თმებს ხელით ისწორებდა.
მიხაკები ვიყიდეთ და სასაფლოზე წავედით. რომანმა უყურა,უყურა საფლავის ქვას,მაგრამ ვერ იტირა. შევატყე რომ, ძალიან იტანჯებოდა, რადგანაც ტირილი ვერ მოახერხა …
კაცის თავისუფლება ხანგრძლივი არაა… და მით უმეტეს, თუკი ამ თავისუფლებაში ბედნიერად ქცევის ნაღველი ბუდობს… რომანი ჩემს ქორწილში ვერ მოვიდა. ის დედის გვერდით დაასაფლავეს…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: